Wełna owcza uzyskana przez strzyżenie żywych owiec, zwana również runem lub strzyżą, stanowi doskonały surowiec włókienniczy do wyrobu wysokiej jakości tkanin, dzianin i włóknin.

Strzyża wełniana (runo), wełna długowłosa i krótkowłosa

Na Bliskim Wschodzie wyroby z wełny wytwarzano już w starożytności. Najwyższej jakości wełnę, bardzo miękką, puszystą, o cienkich włóknach, długości od 4 do 12 cm, otrzymuje się z owiec rasy merynos. Posiada ona jednocześnie największą zdolność do spilśniania. Grubszą wełnę uzyskuje się z ras owiec długowełnistych i nizinnych. Długość włókien wełny owiec długowełnistych, dochodzi nawet do 40 cm.

Niektóre nazwy stosowane w odniesieniu do włókien wełnianych i wyrobów z tych włókien:

• owcza – merynos (Merynosy, owce merynosowe – rasa owiec bardzo cenionych ze względu na runo. Wywodzi się ona z Azji. W XII owce te dotarły na Półwysep Iberyjski. Stamtąd dopiero w XVIII e. zostały sprowadzone do innych krajów Europy. Umaszczone biało, wełna silnie karbikowana, cienka. W Europie występują przeważnie formy bezrogie, poza Europą również rogate), szewiot (Anglia), szetland (Wyspy Szetlandzkie)
• wielbłądzia – kamel
• lam – alpaka (Peru)
• kozia – moher (Moher (ang. mohair) - wełna z kóz angorskich), kaszmir
• królicza – angora (Angora - długowłosa rasa królika domowego)

Biały królik Angora

 / źródło Wikipedia /

opublikowane przez: Wolle Sp z o.o